Begijnhof Kortrijk

Het Sint-Elisabethbegijnhof van Kortrijk is een van de dertien Vlaamse begijnhoven die UNESCO-werelderfgoed zijn. Het werd gesticht in 1238 door Gravin Johanna van Constantinopel en bewaart nog grotendeels zijn middeleeuwse structuur met 40 witte huisjes rondom een centrale kapel. Het begijnhof heeft een intieme, contemplatieve sfeer en vormt een oase van rust midden in de Kortrijkse binnenstad.

De toegankelijkheid is gedeeltelijk. De ingang aan de Begijnhofstraat ligt op straatniveau en biedt directe toegang tot het binnenplein. De centrale paden zijn belegd met kasseien en soms met onregelmatige stenen, wat het rijden met een rolstoel bemoeilijkt. Er zijn wel vlakkere stroken langs de gevels voorzien. De begijnenkapel heeft een lage drempel aan de ingang en is op het gelijkvloers toegankelijk. Het Begijnhofmuseum kent echter enkele trappen en is beperkt toegankelijk.

Een publiek aangepast toilet is beschikbaar in het nabijgelegen bezoekerscentrum Historische Huizen aan de Grote Markt. PMR-parkeerplaatsen liggen in parking Schouwburg en parking K. Het begijnhof ligt op enkele minuten rollen van het Belfort, de Sint-Maartenskerk en het Broelmuseum, waardoor een historisch-culturele wandeling doorheen Kortrijk goed haalbaar is.